Goodbye!

Hallo iedereen!

Wegens een vergetelheidje van Pieter (of zou de vermoeidheid er voor iets tussen gezeten hebben?) is er gisteren geen blogbericht online gekomen. Het zal vandaag dus weer 2 verhaaltjes voor de prijs van 1 worden, wat nog maar eens een koopje is! :-)

Gisteren dus ...
Vrijdag werden we om 8.10 uur verwacht aan St. Mary's. We mochten nl. voor een hele dag de lessen volgen in een typische Australische meisjesschool. Wanneer we met onze 4 jongens de school binnenkwamen (Glenn was er nog niet, die was te laat wegens het op schok gaan de vorige avond met 7 (!!) vrouwen), steeg de hormonenradar drastisch! Ik denk dat elke studente meteen had opgemerkt dat er voor een hele dag 4 jongens zouden rondlopen!
We konden kiezen welke lessen we wilden volgen adhv. een praktisch schema dat Peter voor ons opgesteld had. Zo werden er lessen muziek gevolgd, Business Class, Italiaans, Hospitality, ... en natuurlijk ook Frans, gegeven door onze enige eigenste Peter die meteen showde met zijn Smartbord. Wisten wij toen veel dat Peter enige interactie verwachte van zijn bezoekers ... Gelukkig zat onze Franse talenkennis nog niet zo ver (het was het 1e jaar dat deze meisjes Frans kregen, dus dat konden we nog net aan!) en konden we ook een beetje 'stoefen' met onze kennis die bij de ene wat meer aanwezig was als bij de andere.

's Middags mochten we ook 2 uur mee gaan sporten. Sommigen kozen voor golf, anderen voor beachvolleybal, anderen dan weer voor een 'powerwalk' of voor muurklimmen. Fun verzekerd voor iedereen en de ene sport was al wat intensiever als de andere.

Daarna was het weer voor 'echt'. We moesten namelijk nog inspelen en soundchecken voor het concert van die avond. Alles verliep gelukkig vlot, en we konden dan ook meteen genieten van onze 'Chico's' maaltijd. Dit valt te vergelijken met een Mc. Donalds of een Quick, maar dan gefritureerde kip ipv. hamburgers.

Het concert 's avonds was een enorm succes. Zowel het JPE als het orkest van St. Marry's heeft alles gegeven, waardoor de gastgezinnen serieus onder de indruk waren van al ons 'talent'.

Vandaag was het iets rustiger, het was nl. 'gastgezinnendag'. Sommigen gingen met hun gastgezin naar Sydney om het aquarium te bekijken, anderen gingen dan weer ijsschaatsen op Bonday Beach, anderen deden een rit op de Harley Davidson van de (host)papa, ... Iedereen had een rustig dagje, dat afgesloten werd met het concert in het conservatorium van Thiroll.
Ons allerlaatse concert in Australië, want morgen zitten we al op het vliegtuig naar België. Wat zullen we het hier missen!

Daarom zou ik dan ook zeer graag, in naam van alle paulyers, begeleiders en dirigent een dikke dankjewel willen zeggen aan Peter!
Peter, merci voor alles dat je deed voor ons, alle tijd die je in ons stak, alle problemen die je voor ons oploste en vooral een dikke dankjewel voor je enthousiasme dat we elke dag mochten meemaken!
DANKJEWEL!

Dan zou ik ook nog graag een dikke dankjewel zeggen aan Leen, want zonder haar zouden al deze concerten niet geweest zijn zoals ze nu waren.
Ook onze 2 begeleiders, Katerina en Kaat, dankjewel voor alle praktische organisatie! Zonder jullie zou de werkgroep veel minder van deze reis hebben kunnen genieten dan we nu deden!
DANKJEWEL!

Tot slot, lieve paulyers, dankjewel om de werkgroep op deze reis te vergezellen! Zonder jullie zouden we hier nooit geweest zijn, zonder jullie enthousiasme zou de reis nooit geweest zijn zoals ze nu was en zonder jullie zou er gewoon geen Pauly zijn! DANKJEWEL!

Vele groetjes van de andere kant van de wereld,

Uw reporter van dienst (voor de laatse keer), Silke

Comments

"Geire gedoan"

by Anonymous - 25/07/2010 - 06:13

Liefste Paulyertjes,

Zie titel: ik kan dus echt nog wel Vlaams hé!!

Terwijl ik hier zit te typen op mijn Aussie computertje zitten jullie rustig jullie vlucht af te wachten op de luchthaven van Sydney. Ik moet zeggen: er is hier net een enorm onweer losgebarsten, dus ge hebt echt wel geluk gehad met het weer! Goed zo!

De afgelopen paar weken zijn serieus druk geweest, maar mensen toch ik heb me goed geamuseerd! Ik voelde me net een klein beetje terug Paulyer - en da's toch wel een heel speciaal gevoel. Bedankt om me eventjes terug te "adopteren" binnen jullie plezant groepke! Ik heb me moeten inhouden om niet aan Leen te vragen om mee te spelen! Het begon toch terug te kriebelen.

We hebben zoveel gedaan de afgelopen twee weken: Blue Mountains, Sydney, bush dancing, Cold Rock, concertjes allerhande, Chicko's natuurlijk, Valérie van tijd tot tijd eens op haar paard gezet, les gevolgd bij mij op school (zeer interessant, ineens 13 Belgische curieuzeneuzen in de klas hebben zitten!) maar vooral: goed gelachen, nog eens Vlaams mogen horen en spreken (hoera, ik kan het nog!), en naar jullie mogen luisteren.

Wat me opviel is dat het Pauly ook altijd het Pauly zal blijven: het is nu (bijna dag op dag) 6 jaar geleden dat ik m'n laatste Pauly-noot heb gespeeld, en dat was voor een publiek van een goeie 2000 Amerikanen in de Redlands Bowl. Wat me van het Pauly altijd is bijgebleven is niet alleen de leuke muziek, maar vooral de enorme samenhang van en de immense vriendschap binnen de groep. Op het moment dat jullie 2 weken geleden in Sydney door de luchthavendeuren stapten, wist ik dat precies die kwaliteiten nog altijd niet veranderd zijn. Ook al kende ik de meesten onder jullie absoluut niet, het Pauly-gehalte droop er gewoon af! Dus: bedankt om het Pauly - dat mij om verschillende redenen toch zo dierbaar is - voort te laten bestaan als het enige echte Pauly. Wat jullie hebben binnen die groep is echt waar uniek! Misschien besef je dat pas eens je het Pauly verlaten hebt, maar 't is toch echt wel zo hoor.

Ik hoop van harte dat jullie hier de "time of your life" hebben gehad. Ik heb veel lachende gezichtjes gezien, dus volgens mij zit dat wel goed. 't Heeft deugd gedaan hier nog eens Belgjes te mogen verwelkomen, want naar mijn weten wonen er hier in Wollongong welgeteld 5 Belgen, waarvan er 4 drie weken geleden zijn aangekomen!

Wat ik ook hoop is jullie ooit allemaal nog eens terug te zien, of het nu hier is of in Belgenland, of ergens anders. Jullie zijn stuk voor stuk geweldige mensen en iedereen mag het weten! Ik kijk er echt nu al naar uit om jullie binnen afzienbare tijd nog eens tegen het lijf te lopen (al moet ik wel zeggen dat áls het er ooit nog eens van komt om te bushdansen ik wel zal moeten oefenen, want dat "tegen het lijf lopen" werd nogal letterlijk genomen op dienen bushdans; sorry ze Valérie :-))

Allez, ik zal me hier eens een theeke gaan zetten om wat op te warmen, want met dat geonweer hier is de zonnige 20 graden van deze ochtend naar een regenachtige 14 graden gezakt! Blijkbaar is het weer ook triestig om te zien dat het Pauly vertrekt.

Mensen, ge zijt allemaal geweldig, geniet van elk Pauly-moment, het is echt de moeite waard! De organisatie van jullie reis was wel veel werk, maar zoals ik in de titel van dit bericht al zei: 't is "geire gedoan"! Je bent hier altijd welkom en je bent bij deze alvast uitgenodigd om nog eens terug te komen (geef me wel een paar dagen tijd om van deze trip te bekomen :-))

Laat af en toe nog eens iets horen, dan blijft m'n Vlaams tenminste ook onder controle :-) Enneuh, via Facebook is Australië niet ver weg ;-)

Vele vele groetjes en knuffels voor iedereen (al zal ik de knuffels wel vervangen door een stevige handshake voor de boys onder jullie :-))

G'day, cheers, goodbye and see you all soon!
-xxx-

Peter